Beste allemaal,

Met mijn voeten in de Indische Oceaan en ons Anneleen naast mij, vind ik het tijd om na drie weken Sri Lanka, via deze weg ook eens een kort verslag te maken.

Jullie kunnen allemaal op je beide oren slapen, ze is en blijft haar ‘eigen zichzelve’ zoals steeds : altijd een smile tot achter haar oren en genieten van elk moment. Haar droom komt nu echt uit, zoveel heb ik kunnen ondervinden.

Onverstoord neemt ze mij mee door heel het land : bus op, tuk-tuk in, trein nemen, …. Meestal zijn we de enige blanken in het voertuig, maar dat deert ons niet, de airco- toeristenbusjes met geblindeerde ramen zijn aan ons echt niet besteed! Wil je het land echt leren kennen, dan moet je zoveel mogelijk onder de mensen komen, zegt ze, en ik heb kunnen ondervinden dat ze daarin groot gelijk heeft. Spotgoedkoop is het openbaar vervoer, de tuk-tuk ook, althans voor de lokale bevolking, en ze onderhandelt dan ook iedere keer opnieuw over de prijs; meer moeten betalen alleen omdat ze blank is, dat vindt ze onrechtvaardig, en uiteindelijk komt ze dus meestal op de helft van het oorspronkelijk ‘westerse’ tarief uit.

Trots nam ze me mee naar haar stageplaats. De kinderen en collega’s hebben duidelijk haar hart veroverd, maar ik ben zeker dat dit wederzijds is. De oprichters van het WDC maakten veel tijd voor ons, en overtuigde mij nog meer dat dergelijke hulp echt wel heel welkom en zinvol is. Voor hen is dit duidelijk veel meer dan een druppel op een hete plaat !

Haar eerste grote project voor Sthree, het winkeltje van WDC, was net klaar toen ik aankwam in Kandy : 50 posters en ruim 500 flyers die ze in hotels en guesthouses gaat verdelen, zodat Westerse toeristen hun souvenirs zoveel mogelijk daar gaan kopen.

Als we in Kandy door ‘haar’ straatje wandelden, werd ze nageroepen door de buurvrouwen en kindjes, en ook in het eethuisje en de andere winkeltjes kent men haar al goed. ‘ She’s always smiling, madame, she loves Sri Lanka’ zeiden vele vrouwen die we spraken, en dan kon ik niet anders dan beamen, want je kan er echt niet naast kijken, ze geniet met volle teugen van dit avontuur.

We hebben samen dit prachtige land bezocht, oude Boedhistische tempels en prachtige botanische tuinen, de olifantenopvang was een schitterende ervaring en de drukte van Kandy en Colombo stak schril af tegen de rust op de theeplantages en in de prachtige heuvels van het binnenland.

Deze laatste week gaan we nog even vakantie nemen aan de zee in het zuiden, en tegen dat ik terug in België ben, is haar verblijf hier halfweg. Met nog heel wat plannen en veel schoolwerk zal ze haar handen wel vol hebben. Vervelen zit er voorlopig niet in, maar ze zal wel regelmatig tijd maken om deze blog aan te vullen en jullie op de hoogte te houden.

Het was met een klein hartje dat ik haar in november liet vertrekken, maar nu ik haar hier bezig zie, laat ik haar hier gerust achter om dit project tot een goed en zinvol einde te brengen.

Deze drie weken samen zijn voor mij in ieder geval heel intensief geweest, en onze moeder-dochterrelatie is er alleen nog maar sterker door geworden. Ik vond het leuk om een stukje van haar grote droom te mogen delen !!

Lieve groetjes,

moeke