Hallo allemaal,

Na een heel drukke periode heb ik eindelijk nog eens de tijd gevonden om mijn trouwe volgers in België nog eens op de hoogte te houden.

Ik heb er een drukke, fijne, intense 1,5 maand opzitten. Eerst en vooral had ik de feestdagen in Sri Lanka. Het was een zeer vreemd gevoel om kerstmis aan het zwembad en nieuwjaar aan zee te vieren. Maar ik heb er met volle teugen van genoten en het zijn ervaringen die ik zeker nooit meer zal vergeten.

Dan 4 januari, was het eindelijk zover: Ons moeke vertrok naar Sri Lanka. Na een hele nacht wakker te liggen (ik had meer stress voor ons moeke haar aankomst dan voor mijn eigen vertrek naar hier) was die lang verwachte knuffel van haar er dan. Het was fantastisch om haar terug te zien en haar mijn nieuwe leefwereld te tonen. Het deed deugd om nog eens te kunnen relaxen, een goed bed te hebben en uren aan een stuk met haar te kunnen praten. Ook waren de kaas, chocolade, salami, koekjes,… die ze bij had hemels. Want ook al lust ik de rijst en curry’s heel graag, wat afwisseling is toch altijd welkom hoor. Al heb ik enorm genoten van de toerist te kunnen uithangen, het leukste was toch wel om haar mee te nemen naar Kandy. Haar laten ontdekken waar ik woon, wat ik eet, wat ik doe op stage en met welke fantastische mensen ik omgeven ben was zeer leuk. Ook het feit dat ze enkele dagen mee gedraaid heeft op de stage werd door mij en de collega’s in het WDC geapprecieerd. Ze vragen nu nog steeds wanneer ik mijn mama terug meeneem.

Maar zoals ik hier constant merk vliegt de tijd en onze 3,5 weken samen waren al snel weer voorbij. Met spijt in het hart liet ik ons moeke terug naar België vertrekken om al onze verhalen te gaan vertellen thuis. En ik begon met weer extra energie en ideeën aan mijn stage in het WDC. De lessen in CBR zijn weer volop begonnen en ik was heel blij om ‘mijn’ kindjes terug te zien. Samen dansen, zingen, spelletjes spelen .. zowel de kinderen als ik genieten van onze voormiddagen samen. Ik besloot ook om meer te werken rond de basis vaardigheden. Zo oefenen we nu elke dag een half uur op het openen van slotjes, ritsen, knopen, strikken aan de hand van stoffenlapjes. Nu ben ik volop bezig met het maken van muziekinstrumentjes zodat ook het muzikale en het ritme bij de kinderen gestimuleerd wordt.

Daarnaast ben ik nog steeds volop bezig met de reclamecampagne van Sthree. Toen Sara en ik vorige week naar de pub gingen zag ik dat ze mijn poster er effectief hadden opgehangen. Het was fantastisch om in het drukst bezochte café van Kandy mijn reclameposter te zien hangen. Ik hoop van harte dat de andere klanten daar hem ook zien hangen.

Sri Lanka is het land met de meeste feestdagen en dat was vorige week ook weer te merken. Op zaterdag 4 februari was het nationale feestdag en op dinsdag 7 februari was het Pooya Day (een maandelijkse feestdag voor de volle maan). CBR maakte maandag de brug en dat was dus voor mij het ideale moment om de stage van de andere studenten eens te gaan bezoeken. Ik besloot om samen met nog 2 andere studenten Sofie te gaan opzoeken en mee een weekje les te gaan geven in de theeplantages. Eerst genoten we van een relax weekendje aan zee . We vierden de nationale feestdag op het strand en leerden een visser kennen waardoor we eens mee op een vissersbootje de zee in konden trekken. En zelfs na 3,5 maand in Sri Lanka te zitten slaagt dit land er nog steeds in om ons te laten verwonderen over de prachtige baaien en de natuur. Na een heel relax weekendje vertrokken we dan met hoge verwachtingen naar de theeplantages.

Na een bus en tuk tuk rit van 2,5 uur op wegen die steeds slechter en slechter leken te worden kwamen we aan in het paradijs. We stonden in het midden van bergen, theeplantages, palmbomen,… . Het enige wat je zag was puur natuur met daar soms eens een klein bouwvallig huisje tussen. Het huisje waar we logeerden had geen ramen, geen internet, ontelbaar veel mieren en andere insecten en meer geen dan wel stromend water. Maar als we even naar buiten keken vergaten we het gebrek aan luxe, want met dat uitzicht heb je niets anders nodig. Wij toch niet, mensen die er 4 dagen verblijven, maar we beseften ook al snel dat die kleine huisjes de minieme huizen waren van de theeplukkers en hun kinderen. Met een gezin van 6 één kamer en één keukentje delen. De papa heeft een bed en de vrouw en de kinderen slapen op matjes op de grond. Terwijl wij dachten dat we waren aangekomen in het paradijs zagen we al snel in dat dit de harde waarheid is voor de mensen die hier wonen.

Dan begon ons werk, we klommen de berg op naar het schooltje. 1 klasje waar de kinderen van de theeplantages les krijgen. Er zaten dus kinderen tussen de leeftijden van 3 tot 14 jaar. Na 14 jaar zijn ze oud genoeg om mee te helpen op de theeplantages. Samen gaven we Engelse lesjes, speelden, knutselden en dansten we. De kinderen vonden het duidelijk heel leuk en wisten meteen mijn hart te veroveren. Het was een fantastische ervaring om te zien hoe die kinderen ondanks hun zwaar leven kinds kunnen zijn. In het schooltje hebben ze een plaats om te kunnen genieten en gelukkig te zijn. Voor ons was het zwaar om te beseffen dat hen, welke talenten ze ook mogen hebben, waarschijnlijk juist hetzelfde leven als hun ouders te wachten staat. Maar we haalden voldoening uit de immense energie, vreugde en kracht van de kinderen en hopen dat er toch verandering in het systeem zal komen.

Na enkele vermoeiende maar fantastische dagen trokken we terug naar Matara. De verblijfplaats in het weekend van mijn medestudenten. Na lekker eten en een goede nachtrust trokken we naar het meest zuidelijke punt van Sri Lanka, Dondra. Hier beklommen we een vuurtoren en waren we weeral eens verrast door de prachtige uitzichten en vogels.

Ondertussen ben ik terug in Kandy. Na een week puur natuur en rust is het weer aanpassen aan de drukte en chaos van de stad maar het voelt toch steeds weer een beetje als thuis komen als ik er ben. Ik ben volledig klaar om alles uit, mijn inmiddels al, laatste 2,5 maand te halen. Ik kijk er naar uit om maandag weer met mijn kindjes aan de slag te kunnen en een glimlach op hun gezicht te kunnen toveren. Daarnaast ben ik ook zeer benieuwd naar de preventie-acties van de volgende maanden. Internationale vrouwendag zit er aan te komen in maart en dat belooft een zeer belangrijke dag voor het WDC te worden. Ik hoop hier snel meer over te kunnen vertellen.

Zonnige groetjes,

Anneleen