Sri Lanka: Voor sommigen de parel van de Indische oceaan, voor anderen de traan van India.

Een traan voor de 30-jaar durende burgeroorlog die nu, 3 jaar na het einde, nog steeds zijn littekens achter laat. En waarover de UN luidop in vraag stelt of beide partijen geen mensenrechten geschaad hebben.

Een traan voor de tsunami die in 2004 duizenden levens verwoesten. En, zoals we zelf ondervonden hebben, nog steeds elke moment de angst terug kan oproepen.

Een traan voor de armoede van de theeplantages en het platteland. Waar mensen al het nodige proberen te doen om hun kop boven water te houden.

Een traan voor de structuren in Sri Lanka die doorheen kolonisaties fout zijn gegroeid, en nu nog steeds hun gevolgen laten zien. Ik denk dan aan vrouwen die onmogelijk door kunnen groeien in de politiek. Er wordt namelijk niet verwacht van een vrouw om luidop een standpunt in te nemen en te verdedigen. Of aan de vrouwen en mannen in de theeplantages die heel de dag in de zon moeten thee plukken, voor een miniem loon. Of aan de mensen met een handicap, die soms zelfs door eigen familieleden gezien worden als ongeluk.

Een traan voor de misbruikte vrouwen en kinderen die zowel emotioneel als wettelijk vaak niet gehoord worden.

Maar een parel voor het geloof dat dit land heeft. Een geloof in religie, maar ook een geloof in de toekomst en elkaar.

Een parel voor de prachtige natuur en kleuren, die met niets te vergelijken vallen.

Een parel voor de kracht van de vrouwen die werken aan veranderingen in de structuren. En al weten ze dat het misschien nog generaties kan duren, ze geven niet op.

Een parel voor de jongeren die durven opkomen voor hun liefdes, en niet alleen trouwen aan de hand van sterrenbeelden en afspraken van de ouders.

Een parel voor mijn collega’s die misschien niet altijd de juiste opleiding hadden, maar ze hebben passie. Passie voor hun job en hun doel!

Een parel voor al de fantastische mensen die ik hier heb leren kennen, en die deze 6 maanden onvergetelijk hebben gemaakt.

Voor mij is Sri Lanka een parel van een land, waar er de laatste decennia al veel te veel onnodige tranen zijn gevallen. Ik wens dit land en deze mensen niets anders dan welzijn, vrede, welvaart en geluk. En ik hoop van harte dat ze er in slagen een evenwicht te vinden tussen tradities van het land en de opkomende modernisering. Ik vertrek weer naar België met de kleuren, geuren en geluiden geregistreerd. In de hoop dat ik de lessen die ik leerde in dit land, ook in België blijf gebruiken.

Tot in België!!